crazy

ШОС им всем!

Лукашеновское зверье продолжает беспределить. 

SOS! ПОМОГИТЕ!
Только что вышла на связь одна из трех пропавших в Беларуси активистка FEMEN Инна Шевченко.  Инна сообщила, что она и две соратницы вчера в 19:00 на вокзале города Минск были захвачены милицией и КГБшниками, им завязали глаза и всю ночь возили в автобусе, завезли в
лес, облили маслом, заставляли раздеваться, угрожали поджечь, угрожали ножом. которым позже отрезали волосы. Все происходящее КГБшники снимали на видеокамеру, далее их выбросили голыми в лесу без документов.  В село Беки, Ельского района, Гомельской области девушки добрались пешком из леса. Обращаемся ко всем, кто может помочь забрать и спрятать активисток
до прибытия работников посольства Украины в Беларуси. - пишет журнал femen.livejournal.com  

Кажется у этих мразей вообще нет мозгов, и вообще ничего человеческого.
В Минске проходят суды над задержанными участниками совместной молитвы 19 декабря.Как сообщает ПЦ «Вясна», большинство приговоров - административные аресты. А некоторые наши граждане проведут новый год в тюрьме. Суд Фрунзенского района приговорил координаторов «Европейской Беларуси» Максима Винярского и Александра Волонцевича к 15 суткам ареста. В суде Московского района Минска осудили Романа Грицевича (судья Казак) и Александра Петкевича (судья Кравченко) на 7 суток, Юрия Осмоловского (судья Костриков) и Сергея Конопацкого (судья Шестаков) - на 10 суток.Грицевич Игорь получил 3 суток. Судья Юрий Сезин знал, что у молодого человека онкология, но все равно приговорил Игоря к аресту.Царук Галину судья Бондаренко приговорил к штрафу в размере 20 базовых величин.Партизанский суд Минска приговорил Кишко Игоря к 15 суткам ареста, Михаила Мусского и Александра Макаева – к 10 суткам, Шулейко Анастасию, Медведок Яну и Завизурину Светлану – к штрафам в размере 25 базовых величин, Протасовицкого Андрея – к штрафу в размере 20 базовых величин.В суде Центрального района осудили бывшего политзаключенного Василия Парфенкова. Судья Ясинович приговорил его к 12 суткам ареста по ст. 17.1 КоАП (мелкое хулиганство). Павел Сергей был также приговорен к 12 суткам ареста по ст.17.1 КоАП.Судом Ленинского района на 20 базовых величин был оштрафован Артем Лява.Суд Октябрьского района приговорил Павленко Ольгу (судья Лапко) и Козич Анастасию к штрафам в размере 30 базовых величин. Бывший политзаключенный Владимир Яроменок был приговорен к 15 суткам ареста. Он успел сообщить, что его сильно избивали в автобусе.апомним, что вчера вечером мирная молитвенная акция в центре Минска была жестко разогнана спецназом. По официальным данным, были задержаны 46 человек. 14 из них были отпущены после выяснения личностей, на 32 составили административные протоколы по статьям 9.4 (Неисполнение обязанностей по воспитанию детей), 23.34 (Нарушение порядка организации или проведения массового мероприятия или пикетирования) и 17.1 (Мелкое хулиганство) КоАП.

Хотел вчера написать, но сдержался. Сегодня молчать не могу: Лукашенко, я НЕНАВИЖУ тебя, и твоих нелюдей НЕНАВИЖУ (ни один закон не запрещает мне ненавидеть). ШОС всем вам!    
 
levales

Чарговае звальненне журналіста з дзяржаўнай газеты

27 снежаня мінулага году мне прапанавалі напісаць заяву на звальненне па ўласным жаданні з газеты "Знамя Юности ». Чым скончылася гэтая гісторыя вы, напэўна, ведаеце. Але не прайшло і году, як "адзачылася" яшчэ адна дзяржаўная газета - «Звязда». З гэтага выдання, па цалкам дыбільнай прычыне, быў звольнены журналіст Яўген Валошын. Падрабяннасці гэтай гісторыі можна прачытаць у блозе журналіста, на старонцы калегі Яўгена Глеба Лабадзенкі альбо на сайце БАЖ.
Ну што тут сказаць: падобны маразм мне знаёмы. А Яўгену хачу пажадаць трымацца, няма нармальным людзям чаго рабіць у дзярж прэсе. Мая кар'ера пасля звальнення са "ЗЮ" пайшла ў гару. Чаго і Яўгену жадаю. Перакананы. Рэдактар ​​ваенны - гэта дыягназ! Я ўжо дзесяць гадоў супрацоўнічаю са «Спартыўнай панарамай». Так улетку на мяне сталі паступаць скаргі ў Міністэрства спорту, што я такі-сякі апазіцыянер, удзельнічаў у акцыях пратэсту і тады галоўны рэдактар ​​«СП» Яўген Рабінін, у мінулым былы падводнік, вырашыў перастрахавацца: маё прозвішча ў газеце «СП» друкаваць забаронена. Хоць матэрыялы ідуць рэгулярна. Адзін таварыш паведаміў, што нібыта прайшла інфармацыя, што мяне забаранілі друкаваць ва ўсёй дзярж. прэсе. Вось як, не ведаю наколькі гэта праўда. Але па версіі гэтага чалавека, які пажадаў застацца невядомым: загад прыйшоў з міністэрства інфармацыі, тыпа пасля таго, як я паступіў са «ЗЮ» няма мне месца ў сумленнай беларускай журналістыцы. Ядэрных ідыётаў-вайскоўцаў, па дзіўным супадзенні, хапае і ў іншых месцах.
Да прыкладу, у маю бытнасць працы прэс-аташэ ў хакейным клубе "Брэст" кіраваў супертандем: дырэктар клуба - артылерыст, а яго намеснік - танкіст. У хакеі гэтыя хлопцы былі слабыя, пра сферу маёй дзейнасці нешта чулі краем вуха. Але прэс-аташэ быў неабходны па рэгламенце правядзення спаборніцтваў. Аднойчы я адправіўся за свой кошт на выязны матч каманды ў Мінску, каб напісаць на клубны сайт справаздачу аб гульні "Керамін" - "Брэст". Але якое ж было маё здзіўленне, калі я прыйшоў у панядзелак на працу, і ў мяне запатрабавалі напісаць тлумачальную на тэму, чаму я адсутнічаў на працоўным месцы ў пятніцу (працоўнае месца - гэта крэсла і стол. Усе). З ідыётамі размаўляць было рашуча немагчыма, таму я напісаў тэкст на тры старонкі, дзе і апісаў усё, што не выконвае тагачаснае кіраўніцтва ХК "Брэст", як парушае рэгламент правядзення спаборніцтваў, і задаўся пытаннем, а ці адпавядаюць артылерыст і танкіст займаемай пасадзе, і паабяцаў адправіць копіі ў федэрацыю хакея РБ, у адміністрацыю ТНП, і ў іншыя структуры (усяго каля 7). Ваенныя тлумачальную парвалі, мяне пакінулі ў спакоі, але кантракт па яго заканчэнні абяцалі не падаўжаць. І нават прынеслі мне адпаведную паперу. Праўда, улада змянілася, і я яшчэ сезон адпрацаваў у ХК "Брэст".
Таму гісторыя Яўгена Валошына чымсьці падобная з маімі. Гэтыя выпадкі сапраўдны твар лукашэнаўскага чыноўніка.
levales

Мне сорамна за некаторых маіх калег

Не спыняю здзіўляцца непрафесіяналізму некаторых супрацоўнікаў «Радыё Рацыя». Я
вядома, з павагай стаўлюся да многіх калег, але тое, што робяць дзве дзяўчыны з гэтай радыёстанцыі ў Берасці,  для мяне проста не лезе ні ў якую браму.
Чамусці ў нас лічыцца, што журналістам можа працаваць любы або любая. Выпадковых людзей хапае як у дзяржаўных, так і недзяржаўных СМІ. Для мяне незалежнае СМІ - гэта, перш за ўсё прафесіяналізм, дакладнасць інфармацыі і старанне стаць максімальна аб'ектыўным. Каб прыбраць усе магчымыя пагалоскі, і плёткі адразу скажу, што мяне запрашалі на працу на «Радыё Рацыя», я нават быў на стажыроўцы ў Беластоку. Але не склалася, і крыўд ні на каго ў мяне няма. Я толькі хачу сказаць дзякуй «Рацыі» за шыкоўна арганізаваную стажыроўку. Але больш не магу маўчаць і глядзець, як адзін чалавек ужо амаль год творыць адзін за адным касякі, а яе за гэта ўсё ніяк не звольняць. Сутнасць праблемы ў тым, што журналіст высмоктвае тэму з пальца або дае, таго чаго няма на самай справе. Чым вы лепш дзярж. прэсы? І чаму падстаўляе іншых сваіх калегаў, якія да сваёй працы ставяцца сур'ёзна і робяць яе добрасумленна? Вось ехалі б у той жа Беласток і павучыліся як трэба ў працаваць у Сяргея Скулаўца - вось гэта сапраўдны профі.

Справа вось у чым. Аліса Поль дае навіну: Звальненне за курэнне ў неналежных месцах Каб такое зрабіў бы "Брестский Курьер" атрымаў бы позаву ў суд.
Паколькі факты не адпавядаюць рэчаіснасці. Звольнена было не 6 чалавек, а ўсяго 2. Гэтую інфармацыю раздулі «Гавары праўду», але няма ніякіх фактаў, што гэтыя жанчыны сапраўды звольненыя за курэнне, прынамсі ў тексце. Вось я наогул не давяраю матэрыялах Поль. І таму не выключаю, што ніякой Марыі можа і не быць. Магчыма Аліна просіць сказаць гэтыя фразы сваю сяброўку. І ўсё! - Гатовы матэрыял. А дзе ж супрацьлеглы бок, дзе другая пазіцыя? Чаму ж не патэлефанаваць таму ж дырэктару Палаца водных відаў Кучаруку? - І даведацца што думае ён. Не. Так прасцей, выдаў бздуру, атрымаў валюту і ўсё ОК. Потым Поль піша: Брэсцкі палац водных відаў спорту будаваўся як дадатковы аб’ект Лядовага палаца.- зноў лухта! Ладна бог з гэтай Алісай, але сур'знае выданне за такі матэрыял журналіста павіна звяльняць адразу. 

Але сёння "РР" мяне дабіла. Навіна з "громкім" загалоўкам "Бунт сярод брэсцкіх работнікаў вагоннага дэпо"гэта дапаможнік для журналістаў-пачаткоўцаў "Як рабіць нельга". Мне не зразумела, хто гэта кажа, і не зразумела, дзе бунт. Можа не трэба шукаць у цёмным пакоі чёрную кошку, калі яе там няма? 
 
levales

За границу на своем авто раз в восемь дней или как власти играют с огнем.


Кто дал Совмину спички?

Более недели прошло с тех пор, как в Евросоюз на личном авто ездят по новым правилам. Согласно постановлению Совмина Беларуси от 18 ноября 2011 года №1554, вступившего в силу в минувший понедельник, 28 ноября, выезжать за пределы таможенного союза на автомобиле из Беларуси теперь можно один раз в восемь дней. Корреспондент БК провел несколько дней на различных автомобильных погранпереходах, чтобы узнать, что изменилось на границе за эту неделю.

Пожалуй, начнем с того, что постановление Совмина противоречит главному основополагающему документу нашего государства Конституции Республики Беларусь. Ее тридцатая статья гласит: Граждане Республики Беларусь имеют право свободно передвигаться и выбирать место жительства в пределах Республики Беларусь, покидать ее и беспрепятственно возвращаться обратно.

Collapse )
levales

)))))

Говорит Камилла моей маме. Бабушка, меня нужно к животному-доктору сводить. Мама в шоке. К какому доктору? - К тому что живот лечит, он у меня болит - ответила малявка.      
levales

Міліцыянт чакае вашых званкоў

У суботу замест канцэрта гурта "САДЪ" мы з Міланай былі ў берасцейскім  ленінскім РАЎСе, туды жонку выклікаў капітан Сяргей Ляўчук. Пра падрабязнасці справы можна даведацца тут альбо тут.
Карацей, сёння яна патрапіла на ўсе нячэсныя сайты )
Міліцыянат Ляўчук быў вельмі ветлівый, але адразу зрабіў глабальную памылку: што пазваў нас. Канашне, з іх логікі гэта добры крок: зрабіць з Міланы сведку і з яе дапамогай выкраць усіх удзельнікаў акцыі. Але з гэтага нічога не атрымалась. Супрацоўнік напалягаў, што Мілана ведае ўсіх удзельнікаў акцыі, і прасіў каб яна передала ім яго нумар, каб яны самі яму патэлефанавалі. Таму ўдзельнікі акцыі салідарнасці з палітвязнямі і прочыя паліцічаскія дзеяцелі патэлефануйце міліцыянту Сяргею Ляўчуку. Ён чакае на вас: +375 29 724 77 14       

На фота ў цэнтры,  пад час маўклівых пратэстаў у Берасці, яшчэ на пасадзе капітана,  а зараз ужо маёр.
levales

Письмо Санте

Каждый день неминуемо приближает нас к ШОСу. Этот яркий и радостный для многих белорусов день неизбежно настанет. Но если ничего не делать, то ШОС может наступить не скоро, а малелький мальчик вырастет. Ладно не будем об этом. Пока же за два месяца до Нового года каждый сознательный белорус должен написать Санта Клаусу, (деду морозу лучше не писать, они почти все государственные, а некоторые еще и сотрудники. Поэтому если напишите не туда, на Новый год можете оказатся не там). Поэтому пишите правильно и по адресу, в Лапландию. Просите, скорейшего ШОСа, глобальнийших санкции и настоящих денег. Не называть же деньгами эти наши бумажки.
 Вот я в этом году был хорошим. Судился с гос. газетой, и почти у них выиграл, постоянно пил за ШОС (даже пил за мнговенный ШОС, по чего-то не работает), желал очень сильно ШОСа, ходил на акции и собрания, писал нехорошие статьи и рисковал сам попасть под статью, вывозил валюту и товары за рубеж и обратно, стажировался на "уражаских" курсах, плохо думал и говорил про власть, катался на автозаке, в общем как-то так. Сейчас ем мясо, пью пиво, и жду исполнения желаний описаных выше. Дорогой, Санта Клаус, помоги нам, кроме тебя мы уже никому не верим. Спасибо.

 Алесь, 32 года скоро будет.                
levales

(no subject)

  Пяць чалавек загінула 20 кастрычніка пасля таго як ў кіламетры ад беларуска-літоўскай мяжы разбіўся верталёт Памежнага камітэта Беларусі. 

На борце знаходзіліся два члена экіпажа і здымачная група
Тэлерадыёвяшчальнай арганізацыі Саюзнай дзяржавы (ТРА «Саюз») — усяго
пяць чалавек.

Загінулыя журналісты — Юлія Шатэрнік, Віталь Прачкоўскі, Сяргей Шамалаў, якія рабілі спецыяльны рэпартаж з мяжы.

На фота Юлія Шатэрнік. Шкада. Няма слоў. За восень у небе загінула 8 беларусаў.







levales

Я не хочу больше их понимать.

В субботу Бресте в зале ДК "БЭМЗ" прошел музыкальный фестиваль БУГаРОК. Во время выступления Vinsentа в зале появилось несколько национальных бело-красно-белых флагов. Директор зала, женщина лет 45, даже не узнавал как ее зовут, кинулась отбирать флаги. Но тут как всегда на месте событий оказался мой любимый фоторепортер. Изрядно перепуганная дама заявила milka_kotka: что прессу на мероприятие не приглашали, и фото с флагами, как и изображение самой тетеньки давать в СМИ нельзя. У жэншчыны-директара, как бывает у всех представителей нашей колхозной системы, началась небольшая истерика. И она привела веский аргумент, почему нельзя давать фото с национальной символикой. Оказывается... директор купила и установила в зале пожарную сигнализацию, и эта заслуга может быть перечеркнута выходкой "агитаторов-провакаторов". Офигеть аргумент какой. А потом у меня спросила: вам меня не жалко, меня же уволят? И тут публика разделилась. Одни считают, что нужно понять и простить, войти в положение, а мне таких не жалко. Хочешь жить спокойно не занимай руководящих должностей в этой системе. Как надоело слушать: ну вы же все прекрасно понимаете. Я больше госслужащих не понимаю и не жалею, пусть пускают слезы или становятся на колени. Ведь жить в последнем положении для них в порядке вещей. Они вызывают у меня стойкое чувство отвращения. Меня увольняли из гос. системы уже минимум три раза, и что я стал хуже жить? Нет, даже наоборот. Уверен, если у тебя есть голова, руки и ноги, то на хлеб ты себе и своей семье заработаешь. Так зачем в таком случае, терпеть эту строящуюся на страхе систему. Сколько можно боятся? 
Я нисколько не жалею о разборках со "Знамя Юности", они не смогли меня победить, лишь выступили клоунами, и такими останутся навсегда. Жалкие прислужники режима. Я выбрал дорогу свободного человека, и поэтому счастлив. Жить на коленях свободный человек не будет никогда.
Есть у этой истории и другая сторона. Фактически из-за появившихся на пять минут флагов могут уволить несколько человек, и могут  запретить все рок-концерты в Бресте, но могут и не запретить. Но боятся и страхуются все.  


А Милана поступила как настоящий профи - фотки не смотря на просьбы и сопли отдельных товарищей дала. Вроде жэнщину пока не уволили.